روزگار غریبیست نازنین
حکایت عجیبیست این بلاگستان و ساکنانش
برخی بلاگ می نویسند و حقیقتآ خووب می نویسند و بعد خستشان میشود و تعطیل میکنند
برخی قهر می کنند و دگر وبلاگ ها را تحریم
برخی بیزی هستند بسیار و اندک می ایند
برخی یواشکی می ایند و می روند
برخی تند تند وبلاگ تکثیر می نمایند
برخی مثل باران بهار می ایند و می روند
برخی ناگهانی غیبشان می زند
برخی ها هم وبلاگشان را طوری ضربتی لا موجود میکنند که گویی از اول هم لا موجود بوده است
برخی هم مدام می ایند و خوشحالمان می کنند و سرافراز
برخی هم نمیدانند چه بنویسند و دلشان میخواهد به قول بانوی یاغی عزیزمان خود را منتشر کنند
این برخی اخری مثالش خودمانیم و چه قدر دلمان تنوع می خواهد و ما شیفته ی این مدل حرف زدنیم
و از ما خرده نگیرید که وبلاگ خودمان است و خوشمان می اید گاهی به کل ببریمش زیر سوال
بعدآ نوشت: این وبلاگ هم یه خوبی داره اونم این که اگه یه روز نفس کشیدن یادت بره
هیچ کس نمی فهمه و اب از اب تکون نمیخوره اون وقته که خودت از اون دنیا باید بیای بگی عزیزان هر از
چندگاهی در خواب بهتون سر می زنم
راستی زورق عزیزم تولدت مبارک 